|
|
| Szałwia |
Salvia officinalis |
|
 |
 |
Uniwersalna roślina przyprawowa, pochodzi z północnych wybrzeży Morza Śródziemnomorskiego. Jest ona lekiem i przyprawą z bogatą przeszłością.
Jest rośliną wieloletnią, która w dolnych partiach ma zawsze zdrewniałe łodygi. Liście są owalne, lancetowate, karbowane, o delikatnych pomarszczonych powierzchniach, koloru zielonoszarego lub srebrnoszarego. Ma wonny, korzenny zapach i gorzkawy smak. Przyprawą i ziołem są listki.
Zapach i smak listków szałwi wytwarzają przede wszystkim olejki lotne, garbniki i gorycze.
Szałwia zawiera także niektóre hormony i związki kwasu nikotynowego.
Szałwia nadaje się do pieczeni baraniej i jagnięcej, do cielęciny i do flaków. Używa się jej do mieszanek ziołowych razem z miętą, rozmarynem, majerankiem, lebiodką i bazylią.
Dodawana jest do mielonek, klopsów i pasztetów. W kuchni używamy świeżej i suszonej. Świeża jest doskonała w ziołowym maśle wraz z miętą, hyzopem i pietruszką, smakuje w farszach i do kurczaków. Listkami szałwi nadziewa się pulpety cielęce i smażone kotlety wieprzowe.
Szałwia ma bardzo silny korzenny aromat i specyficzny smak, dlatego nie można jej używać w nadmiarze. W zupełności wystarczy do jednej porcji listek – dwa świeżej lub szczypta suszonej, rozgniecionej szałwi.
Szałwie używamy też do płukania jamy ustnej przy stanach zapalnych, produkuje się z niej olejki używane w medycynie i kosmetyce.
Jako przyprawa najbardziej popularna jest we włoskiej, bałkańskiej
i francuskiej kuchni.
|
|
|
drukuj |
|
|
